Diagnostyka zaparć

Zaparcia występują często w przebiegu różnych chorób. Generalnie zaparcia sygnalizują, że coś złego dzieje się w organizmie. Zaparcia mogą być początkiem gorszych dolegliwości.  Same zaparcia dosyć łatwo samodzielnie zdiagnozować, jednak warto udać się do lekarza w celu dokładnej diagnozy, która pomoże w wyborze optymalnego leczenia.

Podstawą diagnostyki zaparć jest oczywiście wywiad lekarski. Lekarz wysłucha naszych uwag odnośnie dolegliwości, zada odpowiednie pytania, które pomogą w doprecyzowaniu problemu. W wywiadzie lekarskim należy zwrócić uwagę szczególnie na takie informacje, jak:

  • jakie są główne dolegliwości – trzeba scharakteryzować problemy związane z defekacją możliwie najbardziej szczegółowo, określić wygląd stolca,
  • czy są jakieś objawy towarzyszące – przykładowo bóle brzucha, śluz/krew w kale,
  • okres trwania dolegliwości,
  • sposób odżywiania się – należy opisać naszą codzienną dietę,
  • przyjmowane leki, suplementy, zioła,
  • styl życia – należy określić jaki prowadzimy tryb życia, jaki rodzaj pracy mamy, jak wygląda u nas aktywność fizyczna.

Badanie per rectum – badanie przez odbytnicę

Badanie per rectum

Badanie palcem jest jednym z podstawowych badań w przypadku zaparć.

Do wywiadu lekarskiego zwykle wykonuje się podstawowe badanie przez odbytnicę (per rectum). Podczas oglądania odbytnicy lekarz może stwierdzić czy istnieją stany zapalne, ropnie, szczeliny odbytu czy też inne problemy mogące przyczyniać się do zaparć. Badanie per rectum wykonywane jest palce – lekarz bada wkładając palec w odbytnicę. Może dzięki temu wyczuć stany zapalne czy też zalegające masy kałowe w bańce odbytnicy.

Pomimo wielu informacji, które płyną z wywiadu i badania lekarskiego czasami potrzebne są dodatkowe badania diagnostyczne w przypadku zaparć.

Badanie kontrastowe jelita grubego

Badanie kontrastowe polega na wlaniu kontrastu barowego przez odbyt do jelita grubego. Wypełnienie jelita papką z barem pozwala na dokładny obraz zdjęć rentgenowskich i USG, dzięki czemu można rozpoznać nieprawidłowości w budowie jelita grubego, wskazujące na przyczyny powstawania zaparć (np. stwierdzenie przewężeń czy wydłużenia jelita grubego, istnienie niektórych chorób wywołujących zaparcia).

Masz problemy z zaparciami? Wypróbuj Błonnik Witalny i oczyść jelita oraz pozbądź się zaparć w naturalny sposób. Zamów teraz!

Rektoskopia i kolonoskopia

Rektoskopia i kolonoskopia są badaniami endoskopowymi, wykorzystującymi sztywne wzierniki, które wkłada się przez odbytnicę.  Rektoskopia bada końcowy fragment jelita grubego.

Badanie - kolonoskopia

Kolonoskopia stosowana jest w różnych przypadkach - także w zaparciach.

Kolonoskopia jest badaniem całego jelita grubego. Wkłada się przez odbyt cienki wziernik z kamerką, dzięki czemu można zobaczyć wnętrze jelita grubego na ekranie. Możliwe jest w ten sposób pobranie także próbek tkanek oraz wykonanie drobnych zabiegów na jelicie grubym.

Badania laboratoryjne

Czasami wykonywane są też badania laboratoryjne takie, jak morfologia krwi, badania poziomu elektrolitów, hormonów, cukrów czy też badanie na obecność krwi w stolcu.

Czas pasażu

Innym badaniem jest badanie czasu przemieszczania się treści w jelicie grubym. Badanie wykonuje się przez podawanie znaczników kontrastujących się radiologicznie, codziennie przez 6 dni. Siódmego dnia wykonuje się obraz jamy brzusznej i następnie oblicza się czas tranzytu w okrężnicy.

Defekografia

Defekografia jest badaniem radiologicznym, w którym bada się kąt odbytowo-odbytniczy. Badanie polega na podaniu papki barytowej doodbytniczo. Następnie pacjent imituje defekację na specjalnym krześle. Przed, w trakcie i po wydaleniu papki robione są zdjęcia w krótkich odstępach czasu (częściej jednak wykonywane jest nagranie filmowe.

Manometria

Badanie manometryczne pokazuje jakie jest ciśnienie w odbytnicy oraz jakie ciśnienie panuje podczas defekacji. Pacjentowi podczas badania wprowadza się do odbytnicy specjalnego cewnika, który bada ciśnienie. Podczas wydalania cewnika badane jest także ciśnienie podczas defekacji.

Elektromiografia

Badanie to polega na diagnostyce czynności mięśniowej. W przypadku zaparć badane są mięśnie dna miednicy przez elektrodę przezskórną. Można w ten sposób odróżnić defekt zwieracza pochodzenia nerwowego od mięśniowego.

VN:F [1.9.22_1171]
Ocena: 5.0/5 (2 głosów)